Zmienność genetyczna enzymów aktywnych węglowodanowo ma wpływ na to, jak pacjenci z zespołem jelita drażliwego (IBS) reagują na dietę o obniżonej zawartości węglowodanów.
Jak się okazuje, pacjenci z
IBS z genetycznymi defektami trawienia węglowodanów lepiej reagowali na pewne interwencje dietetyczne. Warto więc wykorzystywać markery genetyczne do przewidywania, którzy pacjenci odniosą korzyści z określonych diet.
Zespół jelita drażliwego (IBS) to zaburzenie trawienne, które dotyka do 10 proc. populacji świata. Charakteryzuje się
bólem brzucha, wzdęciami,
biegunką lub zaparciami. Pomimo rozpowszechnienia, leczenie IBS pozostaje wyzwaniem, ponieważ objawy i reakcje na działania dietetyczne lub farmakologiczne znacznie się różnią.
Nutrigenetyka (nauka badająca połączone działanie naszych genów i odżywiania na zdrowie) wskazuje, jak zmiany w DNA mogą wpływać na sposób, w jaki przetwarzamy żywność. Dobrze znanym przykładem jest nietolerancja laktozy, w której utrata funkcji enzymu laktazy utrudnia trawienie produktów mlecznych.
Teraz ustalono, że zmienność genetyczna w ludzkich enzymach węglowodanowo-aktywnych (hCAZymes) może wpływać na to, jak pacjenci z IBS reagują na dietę o obniżonej zawartości węglowodanów (low-FODMAP). Osoby z wadliwymi wariantami genów hCAZyme mają większe szanse na odniesienie korzyści ze stosowania diety o obniżonej zawartości węglowodanów.
W badaniach wzięło udział 250 pacjentów z IBS. Porównano dwa sposoby leczenia: dietę o niskiej zawartości fermentujących węglowodanów (FODMAP) i lek przeciwskurczowy otilonium (bromek). Co istotne, spośród 196 pacjentów na diecie, osoby będące nosicielami wadliwych genów hCAZyme wykazały wyraźną poprawę w porównaniu do pozostałych, a efekt był szczególnie wyraźny u chorych z IBS z przewagą biegunki (IBS-D), którzy byli sześć razy bardziej skłonni do reagowania na dietę. Takiej różnicy nie zaobserwowano zaś u pacjentów otrzymujących leki, co podkreśla specyfikę predyspozycji genetycznych w skuteczności leczenia dietetycznego.
- Te odkrycia sugerują, że zmienność genetyczna enzymów hCAZyme, które odgrywają kluczową rolę w trawieniu węglowodanów, może stać się głównym markerem przy planowaniu spersonalizowanych dietetycznych metod leczenia IBS. Możliwość przewidywania, którzy pacjenci najlepiej reagują na jadłospis o obniżonej zawartości węglowodanów, może mieć ważny wpływ na leczenie IBS - wyjaśnia prof. Mauro D'Amato, współautor badań.
Na podstawie: New research could lead to genetically tailored diets to treat patients with IBS